41-50. Για αυτους που δεν ξεχνουν.

Αυτό έλεγα να το γράψω στο τελευταίο post του project αυτού. Αλλά τελικά νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος να καθυστερώ. Πριν δημοσιεύσω κάθε post στο blog μου, μου περνάει η σκέψη να το πάω στα draft, να το δω αργότερα, να το ξαναδιαβάσω το πρωί με καθαρό μυαλό, να το διαβάσω για χιλιοστή φορά. Έτσι και με αυτό το μίνι πρότζεκτ, το οποίο από την ημέρα που το ξεκίνησα θέλω να σας πω τούτο: η έμπνευση, η ευτυχία, η θετική σκέψη και η αγάπη είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Τα γεγονότα, οι πρωτοβουλίες, οι άνθρωποι γύρω μας, μας επηρρεάζουν όπως εμείς επιλέγουμε και αποφασίζουμε συνειδητά ή ασυνείδητα. Το αν τα θετικά παραδείγματα που μοιράζομαι σας δίνουν κουράγιο, χαρά, αισιοδοξία και δύναμη για να συνεχίσετε ή σας αφήνουν αδιάφορους, σκεπτικούς κλπ έχει να κάνει με εσάς. Και μόνο.

maxresdefault

Ο σκοπός  λοιπόν του project αυτού, του ταξιδιού, δεν είναι να μας δ η μ ι ο υ ρ γ ή σ ε ι αισιοδοξία, περηφάνια και να μας ξυπνήσει, αλλά να συνδεθεί με όσα όμορφα και θετικά ήδη έχουμε μέσα μας και για κάποιο λόγο τα έχουμε ξεχάσει.

Άλλοι 10 οργανισμοί, πρωτοβουλίες και άνθρωποι λοιπόν που κάνουν ακριβώς αυτό: μας συνδέουν με την ευτυχία, την αγάπη και την ομορφιά που όλοι έχουμε μέσα μας:

41. Μαθήματα ζωής, έρχονται στα σχολεία της χώρας για να διδάξουν στα παιδιά μας το πώς είναι να είσαι δημιουργικό κομμάτι μιας κοινωνίας, να συνεργάζεσαι, να ακούς, να συζητάς, να τολμάς να αλλάξεις και να νοιάζεσαι αληθινά και ουσιαστικά για τον συνάνθρωπό σου. Έτσι το Σχολείο γίνεται μικρογραφία της κοινωνίας μας, και όχι με 45 λεπτα μαθήματα στεγνών πληροφοριών, στα οποία εξετάζεσαι με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής. Το Βρετανικό Συμβούλιο ξεκίνησε το πρόγραμμα αυτό και πραγματικά ελπίζω και εύχομαι να γίνει η νόρμα, ο κανόνας.

42. Ο Χρίστος Τσολάκης ήταν ένας από τους ανθρώπους που πολλοί μας θα θέλαμε να ήταν Δάσκαλός μας. Ο κος Τσολάκης μας υπενθυμίζει ότι υπάρχει ταλέντο, αγάπη και προσήλωση στην διδασκαλία σε όλη την χώρα. Εμείς θα πρέπει απλώς να ξεσκεπάσουμε την μαγεία αυτή, να την επιβραβεύσουμε και να την αξιοποιήσουμε όπως πρέπει.

43. Το όνομα είναι κάπως αστείο. Είναι δυνατόν να υπάρχει μουσείο συναισθημάτων; Όχι, αν έχουμε στο μυαλό μας το Μουσείο όπως το έχουμε μάθει χρόνια τώρα…Το 2006 όμως, μία ομάδα είχε ένα άλλο όραμα. Έτσι δημιούργησε το Μουσείο Συναισθημάτων στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο είναι ένα διεθνώς μοναδικό, διαδραστικό μουσείο, που χρησιμοποιεί τα εκθέματα του, το παιχνίδι και τα παραμύθια για να ενθαρρύνει τα παιδιά να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να κατανοήσουν τον κόσμο των συναισθημάτων, ενώ ταυτόχρονα ευαισθητοποιεί και υποστηρίζει τους ενήλικες σε θέματα που αφορούν τη συναισθηματική ανάπτυξη. Δεν έχω πάει ακόμα μέχρι σήμερα, αλλά θέλω πολύ. Εσείς;

44. Για το Μουσικό Σχολείο Παλλήνης νομίζω ότι όλοι κάτι θα έχουμε ακούσει. Πηγαίνοντας σε ένα σχολείο και σε ένα Πανεπιστήμιο, που οι Τέχνες ήταν εκτός του προγράμματος σπουδών, αναρωτιέμαι πόσο διαφορετική θα ήταν η καθημερινότητα και η ζωή μας αν, απλά, τα χρόνια εκείνα ήταν εμπλουτισμένα με περισσότερη δημιουργία, ομορφιά και έκφραση συναισθημάτων. Τα ζηλεύω λίγο τα παιδιά εκεί, να σας πω την αλήθεια. Όπως και να έχει, τόσο οι μαθητές, όσο και οι δάσκαλοι και οι γονείς, δίνουν ακριβώς ένα παράδειγμα της δυναμικής που δημιουργείται όταν συνδυάζει κανείς ταλέντο και πάθος/αγάπη για αυτό που κάνει. Άντε, να δω κανέναν μας να πει στα παιδιά αυτά ότι δεν θα βρουν δουλειά σταθερή και μόνιμη. Η ευτυχία και η επιτυχία μετριέται αλλιώς για εκείνα. Από νωρίς. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό μάθημα.

45. Το 2ο Δημοτικό Σχολείο Ρεθύμνου – κάτι καλό γίνεται στην Κρήτη, σας λέω – μετράει το οικολογικό του  και κοινωνικό του αποτύπωμα. Ετοιμάζει για τα Χριστούγεννα τον Καρυοθραύστη, έχει ιστοσελίδα, blog, κρατάει συνεχώς τους γονείς ενήμερους και συνδέει τωρινούς και παλιούς μαθητές. Το Καμαράκι είναι ένα παράδειγμα από τα πολλά υπέροχα Σχολεία της χώρας και αν τους ρωτήσουμε, είμαι σίγουρη ότι η επιτυχία τους δεν έχει να κάνει με περισσότερα κονδύλια και γνωριμίες. Σχεδόν, δηλαδή, βάζω το χέρι μου στην φωτιά 😉

46. Πριν από λίγο καιρό, μερικοί γονείς μαζεύτηκαν και αποφάσισαν να δημιουργήσουν μία πλατφόρμα που θα μιλάει για την αλλαγή που χρειάζεται στην Eκπαίδευση. Η ομάδα  einai2030 με τις συζητήσεις της, τις δράσεις της, αλλά κυρίως με τους προβληματισμούς που θέτει, μας ξεβολεύει. Και μας χρειάζεται ένα τέτοιο ξεβόλεμα.

47. Στην Μαδρίτη πρόσφατα, γνώρισα έναν μεταπτυχιακό φοιτητή, ο οποίος ήταν στην ομάδα των ερευνητών που ανακάλυψαν το Σωματίδιο του Θεού, στο Cern. Απλά, καθημερινά πράγματα, σωστά;:) Σε μισή ώρα συζήτησης μαζί του, έμαθα περσσότερα από όσα έμαθα όλα τα σχολικά μου χρόνια επί του θέματος. Η μαγεία της έρευνας για μένα, είναι ακριβώς τούτο: είναι νέα γνώση. Όχι απλώς πληροφορία, αλλά γνώση ολοκαίνουρια. Μία καινούρια ελληνική εταιρεία λοιπόν, η  Sophicus έχει ένα όραμα:να φέρει πιο κοντά την επιστήμη σε όλους εμάς και τον ερευνητή πιο κοντά στην κοινωνία. Καλή επιτυχία, παιδιά!

48. Μια ομάδα εθελοντών καλλιτεχνών αποτελεί την ψυχή του Pediasis. Ηθοποιοί,  ζωγράφοι και καλλιτέχνες από διάφορους τομείς βοηθούν παιδιά που παλεύουν με σοβαρές ασθένειες, ή αντιμετωπίζουν οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες. Τους δίνουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν τη δημιουργικότητά τους και να δουν τον κόσμο πιο φωτεινό. Καλή επιτυχία!

49. Το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών κάνει εδώ και πολλά χρόνια δουλειά σπουδαία, αναγκαία, χρήσιμη και πανέμορφη! Όπως διαβάζω τα λόγια μαθητή: “Στο σχολείο δεν μας μαθαίνουν μόνο ελληνικά. Μας βοηθούν σε όλα. Εκεί έμαθα τα δικαιώματά μου. Με έστειλαν σε νομικούς για ό,τι χρειαζόμουν. Έχω κάνει φίλους Έλληνες και ξένους. Κανονικά αυτή η χρονιά έπρεπε να είναι η τελευταία, διότι πήγα στις εξετάσεις ελληνικών. Αλλά δεν θέλω να τους αφήσω. Τους αγαπώ και θέλω να συνεχίσω. Να πάω σε υψηλότερο επίπεδο. Διότι εκεί δεν μαθαίνω μόνο τη γλώσσα, αλλά κι άλλα πράγματα χρήσιμα για τη ζωή.” Συγκινητικό.

50. To Πανεπιστήμιο της Κρήτης, η Microsoft και πολλοί άλλοι οργανισμοί μαζεύτηκαν και σχεδίασαν έναν πανελλήνιο διαγωνισμό δημιουργικότητας, ο οποίος καλεί όλους τους μαθητές δημοτικού να φανταστούν το σχολείο των ονείρων τους. Τον ερχόμενο Μάη θα ξέρουμε τον νικητή και εύχομαι οι ιδέες και η φαντασία των παιδιών να εκφραστούν χωρίς όρια! Επίσης, τυχαία σήμερα βρήκα την σελίδα “Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση“, όπου αναγνωρίζονται καλές πρακτικές στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον από τους νικητές και δεν θα το κάνω, γιατί πρέπει να τα δούμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι τα παραδείγματα είναι πολλά. Και θα πρέπει να αναγνωρίζουμε την αξία τους, να ενδιαφερόμαστε για αυτά και να τα υποστηρίζουμε επίσης, να περνούν τις δυσκολίες και τις στιγμές που ξεχνούν και τα ίδια την ομορφιά και την σπουδαιότητά τους.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Σας φιλώ,

Πετρούλα

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: