71-80. Για τον πονο της καρδιας.

Κάπως περίεργος ο τίτλος, σκέφτεστε. Τί σχέση έχει με την Μάθηση και την Καινοτομία ο πόνος της καρδιάς;

Heartache_Pill___by_YuKi_DrEaMz

Τα πάντα.

Πρόσφατα σε ένα συνέδριο στο IE στην Μαδρίτη (Business School είναι), σε ένα πάνελ για την Εκπαίδευση, ρώτησε κάποιος από το κοινό, πώς μπορούμε να φέρουμε την αλλαγή στον χώρο της Μάθησης. Η απάντησή μου ήταν η εξής: “Take what your heart aches for and make it your life purpose and commitment”. Ας προσπαθήσω να το μεταφράσω κάπως: να πάρουμε αυτό για το οποίο πονάει η καρδιά μας και να το κάνουμε αποστολή και δέσμευση ζωής. Και στη συνέχεια, ας μάθουμε στα παιδιά μας να κάνουν και να παλεύουν αυτό για το οποίο η καρδιά τους πονάει. Όχι το πάθος τους, το ενδιαφέρον τους, αυτό που αγαπούν, αλλά αυτό για το οποίο η καρδιά τους πονάει.Στην ουσία της καθημερινότητάς μας υπάρχει η έκφραση του πόνου μας, στην δουλειά που επιλέγουμε να κάνουμε, στους ανθρώπους που επιλέγουμε να έχουμε κοντά μας και στον τρόπο με τον οποίο τους προσεγγίζουμε.

Πάμε λοιπόν. Άλλοι 10 οργανισμοί / άτομα και πρωτοβουλίες στον χώρο της Μάθησης στην Ελλάδα που έχουν πάρει τον πόνο της καρδιάς και το χουν κάνει μεράκι τους, που δεν χάνουν λεπτό και στιγμή να μιλούν, να είναι αυτό που πρεσβεύουν:

71. 2007-2014, 7 χρόνια, €2.848.300 σε 309 δημόσια σχολεία ανά την Ελλάδα. Τα λεφτά ναι, δεν είναι η λύση του προβλήματος μακροχρόνια, ΟΚ, συμφωνούμε. Μέχρι να την βρούμε την λύση αυτή όμως, ας κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. Όπως εμείς, έτσι και ο κόσμος είναι work in progress. Και αυτό που έχει σημασία είναι αυτό ακριβώς, η πρόοδος. Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος κάνει πολλά και όμορφα. Το παραπάνω ποσό είναι τα χρήματα που έχουν διατεθεί τα 7 τελευταία χρόνια για την δημιουργία των κατάλληλων τεχνολογικών προϋποθέσεων, προκειμένου οι μαθητές να αποκτήσουν τις απαραίτητες δεξιότητες για τη μετέπειτα ακαδημαϊκή τους εξέλιξη, αλλά και η ευρύτερη καθιέρωση της χρήσης πολυμέσων ως σύγχρονης και βασικής μεθόδου διδασκαλίας στα δημόσια σχολεία. Το μαθησιακό περιβάλλον είναι ένας εξίσου σημαντικός παράγοντας για την υποστήριξη της μαθησιακής διαδικασίας και μία τέτοια συμβολή είναι τουλάχιστον αξιέπαινη.

72. Η Σπείρα αντλεί μεθοδολογία και εμπνεύσεις από τη Βιωματική Μάθηση, την Ολιστική Εκπαίδευση, τις Αξίες Ζωής στην Εκπαίδευση, την Εκπαίδευση για την Ειρήνη (Peace Education) και την Εκπαίδευση για τον Κόσμο (Global Education). Ξεκίνησε άτυπα το 2003 και μετά από 6 χρόνια επιμονής στο κάλεσμα της καρδιάς τους, ιδρύθηκαν και επίσημα το 2009. Όλα αυτά τα χρόνια αδιάκοπα, με θάρρος, με όραμα και έμπνευση διοργανώνουν σεμινάρια για παιδιά και εκπαιδευτικούς, ευάλωτες ομάδες και εκπαιδευτές ενηλίκων και μας κάνουν περήφανους!

73. Ο ιστότοπος mathisi 2.0 φιλοξενεί καινοτομικές πρωτοβουλίες νέων και καλές πρακτικές για την αξιοποίηση των Διαδικτυακών Εργαλείων και Κοινοτήτων στον τομέα της Εκπαίδευσης και της Δια Βίου Μάθησης. Υλοποιείται από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας (ΕΠΙΕΕ ) του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι μία πολύ καλή πηγή ενημέρωσης και σύνδεσης ανθρώπων που ενδιαφέρονται για τον χώρο.

74. Ένα από τα πιο σημαντικά μεταπτυχιακά προγράμματα του Χάρβαρντ είναι το Mind, Brain & Education. Μελετούν δηλαδή, πώς η Ψυχολογία, η Παιδαγωγική και οι Νευροεπιστήμες μπορούν να έρθουν μαζί και να απαντήσουν σε σημαντικά ερωτήματα της κοινότητας σχετικά με το πώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος μαθαίνει πιο αποδοτικά, ποιες μέθοδοι πιθανώς οδηγούν σε ολική ανάπτυξη του ατόμου κλπ. Στην Θεσσαλονίκη εδώ και μερικά χρόνια λειτουργεί το Κέντρο Νευροανάδρασης, το οποίο εκτός από πολλά άλλα και σημαντικά που κάνει, πραγματοποιεί και έρευνα πάνω στις εφαρμοσμένες νευροεπιστήμες και τις μαθησιακές δυσκολίες. Μία τεχνογνωσία που είμαι σίγουρη ότι ανοίγει/ξεκλειδώνει πολλά μυαλά.

75. Το #likeagirl ήταν ένα hashtag που λίγο καιρό πριν έβγαλε γνωστή πολυεθνική εταιρεία. Το λάτρεψα και εγώ και το χρησιμοποίησα. Μία φορά. Εντάξει, δεν χρησιμοποιώ hashtags γενικά, οπότε ήταν το πρώτο και μοναδικό:). Στο ίδιο πλαίσιο, μία ομάδα 6 πανέμορφων γυναικών το έβαλε σκοπό να μάθει σε όλες εμάς να γράφουμε κώδικα, αλλά και γενικότερα, για όσες δεν ξέρουμε, να έρθουμε πιο κοντά στην τεχνολογία. Υποθέτεις ότι όλες οι γυναίκες είναι έτσι, θα μου πείτε; Όχι, καθόλου. Αλλά,οι περισσότερες έχουμε περάσει από μία παιδική ηλικία που μας έδιναν τα κουζινικά και τις κούκλες για να παίξουμε, ενώ στον αδελφό μας το σφυρί και τα τουβλάκια…Είναι μία πραγματικότητα λοιπόν και ένα κενό στον χώρο της Εκπαίδευσης στην Ελλάδα και όχι μόνο.  Το Code it Like a Girl ψήνεται και έχει σαν στόχο του, όπως λέει: “Να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον έμπνευσης και γνώσης, στο οποίο γυναίκες κάθε ηλικίας και κάθε υποβάθρου θα νιώθουν άνετα να πειραματιστούν με τις νέες τεχνολογίες, να τις κάνουν κτήμα τους ώστε να τις αξιοποιήσουν στη ζωή και στο επάγγελμά τους.” Καλοτάξιδο!

76. H UrbanAct ιδρύθηκε το 2012 με πρωτοβουλία μελών της ομάδας Carpe Diem και με στόχο να συνεχίσει το έργο της προώθησης της τέχνης και των τεχνικών των Εναλλακτικών Μορφών Πολιτισμού με ιδιαίτερη έμφαση στις δημόσιες τοιχογραφίεςΑποτελεί ένα συλλογικό φορέα δημιουργίας και προώθησης δημόσιων τοιχογραφιών στην Ελλάδα με συνεργασίες με οργανισμούς και φορείς οι οποίοι εφαρμόζουν προγράμματα δημόσιων τοιχογραφιών ανά τον κόσμο. Δίνουν χρώμα στη ζωή μας, σε πολλούς δημόσιους χώρους ΚΑΙ – και για αυτό είναι μέρος του post αυτού – και στα σχολεία μας. Δείτε μερικά από τα έργα τους εδώ.

77. Τα Φιλίσια είναι χωριό του Δήμου Ν. Καζαντζάκη – Αστερουσίων στο Ηράκλειο της Κρήτης, κτισμένο στη κορυφή ενός καταπράσινου καλλιεργημένου λόφου με αμπέλια και ελιές, σε υψόμετρο 340 μέτρων. Στο χωριό που απέχει μόλις 24,5 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο, σήμερα ζουν 32 οικογένειες και συνολικά 59 κάτοικοι. Τί είναι η Φιλίσια, όμως; (και ελπίζω να έχω βάλει το σωστό άρθρο, αν όχι, συγχωρέστε με:-/) Η Φιλίσια είναι μία νέα start up στον χώρο της μάθησης και ανάπτυξης για ΑμΕΑ. Ξεκίνησε από 2 παιδιά, τον Γιώργο και την Ιφιγένεια, οι οποίοι γύρισαν από το εξωτερικό στα χρόνια της κρίσης (ναι, υπάρχουν και τέτοιο άνθρωποι, πραγματικοί:-)) και αποφάσισαν να αξιοποιήσουν τη σύγχρονη τεχνολογία για να πετύχουν κάτι σπουδαίο: να φέρουν τη μουσική δημιουργία στα άτομα με αναπηρία. Όπως λέει ο Γιώργος εδώ: «Οι συσκευές μας έχουν ένα διττό σκοπό. Αφενός δίνουν την δυνατότητα μουσικής έκφρασης σε ανθρώπους με περιορισμένη δυνατότητα κίνησης. Αφετέρου, προσφέρουν κίνητρα άσκησης στους χρήστες τους, καθώς η μουσική αλληλεπίδραση προσαρμόζεται σε κινήσεις που βοηθούν στο προσωπικό πρόγραμμα αποκατάστασης κάθε χρήστη, ανάλογα με τις ανάγκες και τις ικανότητες του».  Έχουν πάρει βραβεία, διακρίσεις και πολλά μπράβο από πολλούς οργανισμούς σε Ελλάδα και εξωτερικό, αν και είμαι σίγουρη πως η αγάπη που παίρνουν από τα παιδιά και τους εκπαιδευτές με τους οποίους δουλεύουν δεν συγκρίνεται με τίποτα. Μπράβο!!

78. Τί δουλειά έχουν οι οικονομολόγοι, οι πληροφορικάριοι και οι μάνατζερς με τα παιδαγωγικά; Τί σχέση έχουν οι οικονομικές θεωρίες, η C++ και η διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας με τον Piaget, την Montessori και τον Pestalozzi. Και στην τελική, γιατί να μπει στον κόπο ένα Οικονομικό Πανεπιστήμιο να δημιουργήσει Πρόγραμμα μονοετούς φοίτησης, μετά από επιλογή των καλύτερων φοιτητών όλων των Σχολών του, που θα δίνει Παιδαγωγική και Διδακτική Επάρκεια στους φοιτητές αυτούς; Η ανάγκη είναι μεγάλη όμως και οι θεωρίες αυτές βοηθούν εμάς τους “τεχνοκράτες” όπως μας λένε, να έρθουμε σε επαφή με άλλα στοιχεία της προσωπικότητας και του μυαλού μας και έτσι να γίνουμε καλύτεροι επαγγελματίες γενικότερα, είτε ασχολούμαστε με την Εκπαίδευση, είτε όχι. Πίσω από την προσπάθεια αυτή βρίσκεται μία Καθηγήτρια, η κα Βασιλική Μπρίνια, η οποία διδάσκει και σε Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας και δημιούργησε ένα πρόγραμμα που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα καλύτερα προγράμματα – ακόμα και μεταπτυχιακά – που προσφέρουν άλλα Πανεπιστήμια.

79. O Κώστας Κυριακάκης είναι σκιτσογράφος. Κάνει πολλά. Ένα από αυτά τα όμορφα είναι η σειρά Mused, για την οποία ο ίδιος λέει ότι είναι κάτι σαν “a day-dreaming journal with a twist”. Εμένα μου αρέσει γιατί πέρα από τα σκίτσα, το κείμενο έχει να μας διδάξει πολλά και νομίζω ότι τέτοιες μέθοδοι/εργαλεία μάθησης θα πρέπει να μπουν περισσότερο στις ζωές μας και στα σχολεία μας.

80. Η Χριστίνα με την παρέα της, ξεκίνησε την Χρυσομηλιά. Η Χρυσομηλιά ασχολείται με την έρευνα, την καταγραφή και την παρουσίαση στοιχείων της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, με σκοπό  τη μετάδοση γνώσης (λειτουργώντας υποστηρικτικά στο εκπαιδευτικό έργο της σχολικής κοινότητας), τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την αναβάθμιση του πολιτιστικού περιβάλλοντος. Προγράμματα, σεμινάρια, εκθέσεις, εκδόσεις και εκπαιδευτικό υλικό είναι συνεχώς στην ατζέντα τους. Εκτός του ότι είναι μία πολύ αξιόλογη προσπάθεια, γιατί σας την αναφέρω; Γιατί άμα έχεις κάνει PhD στο Μάρκετινγκ με πολύ καλές προοπτικές, όπως η Χριστίνα, αλλά επιμένεις να ασχολείσαι με το αντικείμενο αυτό, τότε είσαι ένας από τους ανθρώπους που για μένα έχεις την τρέλα, το μεράκι και την επιμονή να πάρεις αυτό για το οποίο η καρδιά σου στην ουσία και στον πυρήνα της νοιάζεται και να το κάνεις πράξη. Έμπνευση!

Σας φιλώ!

Πετρούλα

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: