81-90. Για αυτους που χανουν.

Μεγάλωσα κάνοντας χορό, χειροτεχνία,αγγλικά, γερμανικά και για κάτι φεγγάρια και λίγο ζωγραφική. Τίποτα όμως, δεν συγκρινόταν με την στιγμή, τα γλυκά εκείνα απογεύματα της άνοιξης και του φθινοπώρου, που έπαιρνα την μπάλα του μπάσκετ και είτε μόνη μου, είτε με τα αδέλφια μου πηγαίναμε και παίζαμε. Έχοντας 6-7 χρόνια διαφορά μεταξύ μας, όταν τύχαινε να παίζω μαζί με τους μεγάλους, αισθανόμουν γίγαντας. Φανταστείτε τώρα, ένα κοριτσάκι με ξανθά μαλλάκια, πράσινα ματάκια, στα 8 με 10 του, λεπτούλι και ίσα ίσα να φτάνει τους άλλους στην μέση τους, να προσπαθεί να πάρει ριμπάουντ και να κλέψει και την μπάλα. 🙂 Τέλος πάντων.

10411990_10154374962935691_6336013701225863807_n

Τα χρόνια κάπως πέρασαν, κάπως ψήλωσα, κάπως έκανα και καναδυο μαθήματα με την ομάδα στο σχολείο και βρέθηκα να παίζω σε κανονικές ομάδες με κορίτσια και αγόρια σχεδόν του ύψους μου. Και αν είναι κάτι που μου έμαθε αυτό το ομαδικό άθλημα είναι η αξία του να χάνεις. Του να ιδρώνεις, να τρέχεις πίσω από μία μπάλα, να έχεις απανωτά στραμπουλήγματα στα χέρια – και σε συγκεκριμένα δάκτυλα των χεριών σου- να μην σταματάς μέχρι να ακούς την σφυρίχτρα και να παίζεις σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού και της ομάδας. Με έναν στόχο: να νικήσεις. Αλλά όταν έχανες, ήξερες ΠΩΣ. Και απογοητευόσουν και (μερικές φορές) έκλαιγες και για ημέρες “έπαιζες” τις φάσεις που θα μπορούσες να είχες παίξει καλύτερα ξανά στο μυαλό σου…μέχρι που έλεγες “ΟΚ τώρα. Πάμε παραπέρα. Το επόμενο παιχνίδι είναι κοντά.”

Μεγαλώνουμε και φοβόμαστε να χάσουμε. Το παιχνίδι, την δουλειά μας, τον άνθρωπο που αγαπήσαμε, τα λεφτά μας, το status μας, τα likes μας, την βόλεψή μας. Μεγαλώνουμε και από τον φόβο μας μήπως χάσουμε, παίζουμε με μισή καρδιά. Τρέχουμε τόσο όσο να μην ιδρώσουμε, να μην κουραστούμε, να μην ξεβολευτούμε. Εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας στην μετριότητά του και αυτό φαίνεται στις αποφάσεις μας τις καθημερινές: από το ποιον θα ψηφίσουμε, μέχρι το ποιον επιλέγουμε να κάνουμε οικογένεια μαζί ή να συνεργαστούμε.

Πάμε λοιπόν. Άλλοι 10 οργανισμοί/άτομα/πρωτοβουλίες που ξέρουν να χάνουν, αλλά ξέρουν και πώς είναι να δίνεις την καρδιά σου – ολόκληρη ε, όχι μισά πράγματα:) – σε αυτό που έβαλες σαν στόχο. Γιατί για αυτούς, το παιχνίδι είναι πάνω από όλα μία ευκαιρία για να γίνουν καλύτεροι.

81. Τα Εκπαιδευτήρια Δούκα όλοι τα ξέρουμε. Είναι ένα από τα σχολεία στην Αττική που πέρα από τις υποχρεώσεις για διδακτέα ύλη και δραστηριότητες – που όπως θα έλεγαν κάποιοι πικρόχολοι – είναι το ¨τυράκι” για τους γονείς να πληρώνουν περισσότερα, επενδύουν και αφιερώνουν χρόνο και ενέργεια στο να αναπτύξουν ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Όπως λένε και στην ιστοσελίδα τους: “Στόχος μας είναι να εκπαιδεύουμε Παγκόσμιους Πολίτες με Ελληνική Ταυτότητα, εφοδιάζοντάς τους με Ικανότητες του 21ου αιώνα.” Ξεκίνησαν λοιπόν πρόσφατα το project Ecomobility, στο πλαίσιο της κοινωνικής προσφοράς του Σχολείου και πιο συγκεκριμένα προς την προστασία του περιβάλλοντος. Με διάφορες δράσεις λοιπόν τα τελευταία χρόνια, μιλάνε για ανακύκλωση, για πιο υπεύθυνες μορφές ενέργειες σε όλες τους τις δραστηριότητες, για ευαισθητοποίηση του κοινού κλπ. Την Δευτέρα 2 Φλεβάρη δε, στις 6μμ, οι ομάδες μαθητών θα παρουσιάσουν τις φετινές εργασίες τους! Μπράβο παιδιά!

82. “Η υψηλότερη επιδίωξή μας είναι να προάγουμε ελεύθερους ανθρώπους, ικανούς να δίνουν οι ίδιοι νόημα και κατεύθυνση στη ζωή τους”  είχε πει ένας από τους πιο σπουδαίους παιδαγωγούς του κόσμου, ο Rudolf Steiner. Τα σχολεία Waldorf-Steiner λοιπόν, που βρίσκονται σε όλον τον κόσμο, και αρχές τους εφαρμόζονται στην Ελλάδα από διάφορα σχολεία ή δασκάλους, όπως εδώ και όπως περιγράφεται εδώ κινούνται, δρουν και “παιζουν” με τον κανόνα αυτόν. Ένας υπέροχος κόσμος, έτσι δεν είναι;

83. Την Σχεδία την ξέρουμε. Είναι το 1ο περιοδικό δρόμου στην Ελλάδα, τώρα πλέον στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, του οποίου οι πωλητές είναι συμπολίτες μας με πολύ σημαντικά οικονομικά προβλήματα, κυρίως χρόνια άνεργοι και άστεγοι. Μέσα από την δουλειά τους αυτή ζουν. Βγαίνουν από την “εξάρτηση” της φιλανθρωπίας. Και αυτό είναι έργο αξιέπαινο, το οποίο ξεκίνησε πριν από λίγο χρόνια από έναν εμπευσμένο άνθρωπο, τον Χρήστο. Πριν από λίγο καιρό ξεκίνησαν τις Αόρατες Διαδρομές. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα περιηγήσεων στο κέντρο της Αθήνας με οδηγούς (νυν και πρώην) άστεγους συμπολίτες μας, το οποίο γίνεται για Σχολεία, για άτομα μεμονωμένα, για παρέες φίλων κλπ. Μας βάζει για λίγο και στη θέση, στα παπούτσια των συμπολιτών μας, όσο και αν μας είναι άβολα στην αρχή, είναι μία εμπειρία που μας κάνει καλύτερους και μία από τις μεθόδους μάθησης που είναι αληθινή, βιωματική και ουσιαστική.

84. Η Μέριμνα είναι μη κερδοσκοπική εταιρία με κύριο σκοπό τη φροντίδα παιδιών και οικογενειών που αντιμετωπίζουν μια σοβαρή αρρώστια, μια απώλεια ή το θάνατο. Η εταιρία ιδρύθηκε το 1995 από εννέα έμπειρους επιστήμονες από τον ευρύτερο χώρο της υγείας και της παιδείας και εκτός από πάμπολλες δράσεις που κάνουν για παιδιά, γονείς, οικογένειες κλπ, παρεμβαίνουν με σεβασμό και αγάπη και στην μαθησιακή διαδικασία στα Σχολεία μας, με εκπαιδεύσεις προς Δασκάλους, ώστε να ξέρουν και εκείνοι πώς να αντιμετωπίζουν και να υποστηρίζουν τους μαθητές τους στην αίθουσα. Ένας ΜΚΟ, ο οποίος αγγίζει ένα καθημερινό πρόβλημα, ένα θέμα που μας “χτυπάει” όλους. Πολλά μπράβο!

85. Κοιτάχτε εδώ τί βρήκα (δεν το βρήκα, να σας πω την αλήθεια, μου το πρότεινε η Ειρήνη Π.): “Για όγδοη συνεχή χρονιά το πρόγραμμα Άγονη Γραμμή Γόνιμη δημιουργεί πολιτιστικά σημεία επαφής με τουςΑρκιούς, την Ηρακλειά, τη Θηρασιά, τους Λειψούς, τη Σχοινούσα, τη Χάλκη, το Καστελόριζο, τη Γαύδο και τηνΠάτμο. Οι εκπαιδευτικές δράσεις ξεκινούν τον Φεβρουάριο και συνεχίζονται με επισκέψεις κάθε μήνα με διαδραστικά και μουσικά εργαστήρια και πάνω από όλα ψυχαγωγικά για τους μαθητές. Στους μαθητές δίνεται η ευκαιρία να συμμετάσχουν σε εργαστήριο ρομποτικής σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και εργαστήριο ψηφιδωτού από τη Συριανού Ειρήνη. Θα παρακολουθήσουν ακόμα μαθήματα κιθάρας και πιάνου σε συνεργασία με το Ωδείο Φίλιππος Νάκας, μαθήματα ανδαλουσιανού χορού από το Studio Flamenco Pellizco, μαθήματα kung–fu από τον Αθλητικό Σύλλογο «Αετός», μαθήματα pilates και θεατρικό παιχνίδι με την Κλέα Σαμαντά καθώς και μαθήματα hip-hop από τον ΜC Yinka.” Με χορηγίες, με υποστήριξη από εταιρείες και άλλους πολύ σημαντικούς οργανισμούς, η Άγονη Γραμμή Γόνιμη κάνει πολλά υπέροχα και στα σχολεία μας. Αν αυτό δεν είναι όμορφο, τότε δεν ξέρω τί…

86. Τα μαργαριτάρια πρέπει να ψάξει κανείς καλά για να τα βρει. “Η Τζεμιλέ, όταν ήρθε, δεν μιλούσε καθόλου ελληνικά. Οι γονείς δεν μπορούν να τα βοηθήσουν πολύ. Στο σπίτι μιλάνε τη μητρική τους, πομάκικα. Τα ελληνικά τα μαθαίνουν ως ξένη γλώσσα», λέει η Ιωάννα Μάντζαρη, φιλόλογος του Κέντρου Στήριξης Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων (ΚΕΣΠΕΜ). Ερχεται, για να κάνει μάθημα στον Εχίνο από τη Χρυσούπολη της Καβάλας. Διανύει 85 χλμ. – τα μισά μέσα στις στροφές. “Ξεκίνησα το πρόγραμμα το 2011. Στην αρχή ήταν δύσκολο, γιατί δεν έχουμε επαφή με μειονότητες. Το λέω και το εννοώ, είναι μια συγκλονιστική εμπειρία. Μέσα στο τμήμα, δουλεύουμε δύο τάξεις.” Τα μαθήματα είναι εβδομαδιαία. Κάθε μέρα η νεαρή φιλόλογος πηγαίνει σε διαφορετικό χωριό. «Από τον Εχίνο στο Εύλαλο κι από εκεί στο Σέλερο». Καμαρώνει για την Εμινέ, τη Φατμά, τη Σαλβά, την Μπερνά, την Πουσρά και τις άλλες μαθήτριες που διαβάζουν πλέον με ευκολία ελληνικά παραμύθια. «Το καλοκαίρι κάνουμε αποκλειστικά φιλαναγνωσία. Διαβάζουμε ελληνικά βιβλία – έχουμε φτιάξει τη δική μας βιβλιοθήκη. Τώρα κάνουμε πρόβα σε ένα θεατρικό με οικολογικό θέμα: Μια μέρα στο δάσος του Εχίνου. Επίσης θα ανεβάσουμε την Τενεκεδούπολη». Μας αποχαιρέτησαν με ένα τραγούδι: «Το “βάζει ο Ντούτσε τη στολή του κυρία;”», ρώτησε ένα κοριτσάκι. «’Η μάλλον, να πούμε κάποιο του Τσακνή;» Τί άλλο να πώ; Διαβάστε τα εδώ καλύτερα.

87. Η είδηση αυτή μας συγκλόνισε όλους. Το Bullying μαστίζει τα σχολεία μας, αφού όπως λένε έρευνες, 9 στα 10 παιδιά είναι θύμα ή θύτης. Ο χώρος παιχνιδιού, μάθησης και δημιουργίας φίλων, για πολλά παιδιά είναι κόλαση. Διαβάζω αυτά όμως και σκέφτομαι ότι κάποιοι δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια και προσπαθούν να διορθώσουν τα άσχημα που γίνονται μέσα στην οικογένεια, γιατί μη μου πείτε ότι τα παιδιά που είναι bullies τα μαθαίνουν αυτά από τους συμμαθητές τους, γιατί θα πρέπει…να πάμε για καφέ:) να τα πούμε από κοντά.  BeatBullying Greece: Παιδιά σε ρόλο μέντορα αναλαμβάνουν δράση και δίνουν γροθιά στο cyberbullying , η ΜΚΟ Φροντίδα και φυσικά το Δίκτυο κατά της Βίας στο Σχολείο κάνουν πράγματα σημαντικά.

88. Το Γαλλικό Ινστιτούτο φυσικά και ασχολείται με το θέμα της Παιδείας και διοργανώνει συνεχώς πολύ σημαντικές δράσεις, παρουσιάσεις και συζητήσεις. Την Τετάρτη παρουσιάστηκε το  Alphabet, ένα ντοκυμαντέρ για την εκπαίδευση,το οποίο περιγράφεται ως εξής: “Το 98% των παιδιών γεννιούνται χαρισματικά. Μετά το σχολείο, παραμένει μόνο το 2%. Πόσο περιορίζουν τα έμφυτα χαρίσματα, τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών, μετατρέποντάς τα σε ανταγωνιστικά ρομπότ, τα συστήματα εκπαίδευσης που εφαρμόζονται ανά τον κόσμο ; Η ταινία Alphabet ταξιδεύει σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη και διερευνά τα περιθώρια για αλλαγή στα εκπαιδευτικά μοντέλα που εφαρμόζονται από την Κίνα ως την Ευρώπη.” Για όσους από εμάς χάσαμε την προβολή την Τετάρτη 28/1, παίζεται και αύριο Κυριακή 1/2 στον Δαναό στις 15.15. Τα λέμε εκεί!

89. Το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο (ΠΣΔ) ανακοινώνει τη νέα υπηρεσία του «Καλέστε έναν Ειδικό για το Ασφαλές Διαδίκτυο», η οποία σχεδιάστηκε σε συνεργασία με τη Δράση Ενημέρωσης Saferinternet.gr και τη Γραμμή Βοηθείας του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου. Η συγκεκριμένη δράση προσφέρει στα σχολεία τη δυνατότητα να προσκαλούν έναν εκπαιδευτή πιστοποιημένο σε θέματα ασφαλούς διαδικτύου, προκειμένου να διοργανωθεί μία δια ζώσης εκδήλωση ενημέρωσης και εκπαίδευσης με τη σχολική κοινότητα. Το σώμα των εκπαιδευτών αποτελείται από εκπαιδευτικούς και στελέχη της εκπαίδευσης, με πιστοποίηση σε θέματα Ασφαλούς Διαδικτύου που επιθυμούν να υποστηρίξουν τη δράση. Αυτά τα διάβασα εδώ στο Openscience.gr το οποίο κάνει ακριβώς αυτό: ανοίγει, ξεκλειδώνει, αποκαλύπτει την μαγεία της Επιστήμης σε όλους μας.

90. Το Ελεύθερο Σχολείο Κέρκυρας είναι μια ομάδα με σκοπό την προώθηση της ελεύθερης εκπαίδευσης στην Κέρκυρα. Αυτό λέει στην περιγραφή, αυτό σας έγραψα. Λίγα λόγια και καλά. Κάνουν συναντήσεις, συζητήσεις, προβληματίζονται, δοκιμάζουν και δρουν μαζί. Παίζουν, χάνουν και ξαναπροσπαθούν. Εκεί.

Φτάσαμε στα 90. Πάμε για το τέλος. Μέχρι τις 8 Φλεβάρη, σας φιλώ!

Πετρούλα

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: